EJW Glees 2021

Lieve leden,

Afgelopen oktober vond het Eerstejaarsweekend naar Glees plaats. Dit was voor veel leden de eerste kennismaking met LSAC-uitstapjes!

Het beloofde een mooi weekend te gaan worden, maar voor velen was de planning van de heenreis toch iets te krap of te moeilijk, want iedereen kwam te laat aan om gezamenlijk nog te koken en werd er voor een voedzaam alternatief bij Restaurant de Gouden Bogen geopteerd. Eenmaal aangekomen op de camping werd iedereen gemaand om toch wat langzamer te rijden – 5km/u is immers ook veel te hard – en werd er nog snel na het al vallen van de avond gewerkt aan het opzetten van het tentenkamp.

Het was een heldere avond, en onder het genot van wat biertjes werd er lekker gekletst en naar de sterrenhemel getuurd.

De heldere lucht zorgde er echter ook voor dat het rap afkoelde en ’s nachts lag menig lsac-er te bibberen in hun tentje. Bij de ochtendgloren werd iedereen wakker in een dichte mist, waarbij de tent van de buren nog net een wazige schim was. Het zou nog even duren voordat de zonnestralen door de mist heen wisten te boren om ons op te warmen, maar tot die tijd startte iedereen op onder het genot van een warme kop thee of koffie.

Toen de mist weg begon te trekken werd het bouldermateriaal tevoorschijn getoverd en reden we naar de parkeerplaats. Vanaf daar werden de matten en tassen op de rug gehesen en wandelden we de laatste paar honderd meter naar de rotsen.

Na een korte uitleg voor de onervaren klimmers – het is toch wel echt handig om te weten dat het de bedoeling is om óp de mat te landen als je valt – kon het feest van start. De hele middag werd vol geboulderd, gechilld, en zelfs ge-slacklined!

Nadat iedereen wel het zuur in de spieren of de huid van de handen begon te voelen gingen we weer terug naar de camping voor een goeie partij ontspannen, een welverdiend biertje, en een vol bord chili. Na het eten werden de eerstejaars verdeeld over groepjes en naar een onbekende locatie gereden. Na toch wel een verontrustend lang wordende rit werd eindelijk de auto geparkeerd en de sjaarzen op avontuur gestuurd! Vanaf de droppingslocatie, slot Bürresheim, is het volgens Google Maps een bescheiden twee-en-een-kwart uur wandelen. Een enkel groepje heeft hier een indrukwekkende ruime vijf uur van weten te maken, wat natuurlijk voor de hechte groepsbinding alleen maar positief is.

De aankomst bij de camping – na een ongerust belletje van het bestuur of we niet verdwaald waren – was een mooi gezicht. Het bestuur verwelkomde ons van tussen een heleboel kaarsjes met apfelkörn en appelsap voor de inauguratie. Met een kleine slok of flinke teug – afhankelijk van welk bestuurslid inschonk – was het dan officieel: we waren lid!

Voor sommigen was de barre tocht in combinatie van het vooruitzicht van nog een dag boulderen genoeg reden om snel de slaapzak in te kruipen, maar anderen dachten dat ze toch echt wel beter gingen klimmen als ze pas om 5 uur ’s nachts naar bed zouden gaan.

Gelukkig was deze tweede nacht een stukje warmer dan de eerste en stond het merendeel weer fris en fruitig op, al werden sommige tenten soepeler ingepakt dan andere. De tweede dag gingen we naar een andere plek om te boulderen, met een boel mooie routes. Met een mooie lange traverse als mijn persoonlijke favoriet.

In de namiddag was het helaas alweer tijd om de auto in te stappen en terug te keren naar ons platte Nederland.

Al met al een geslaagd weekend waar ik enorm van heb genoten!

Liefs,

Marc

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.